OLAC Record
oai:sil.org:58445

Metadata
Title:A sociolinguistic survey of Humla Tibetan in Northwest Nepal
Abstract:The Humla Tibetan language [hut], spoken in the far northwest of Nepal, has received little scholarly attention. This report presents the results of sociolinguistic research conducted among the Tibetan-speaking communities in Humla District. The main goal of this research is to describe the primary dialect areas and investigate the relationships between them. Other goals are investigation of the ethnolinguistic identity, assessment of language vitality and understanding of the desires for development of the communities. In 2012 and 2013 three fieldwork trips were undertaken for data collection. During these trips seven sociolinguistic tools were used. These were word lists, informal interviews, knowledgeable insider questionnaires, Recorded Story Questions, observation schedule and two participatory method tools, namely Dialect Mapping and Appreciative Inquiry. This research found that the different speech varieties among the Tibetan-speaking villages of Humla District should be seen as dialects of the same language. Four dialects are identified, namely: the Limi dialect (Til, Halji and Jang), the Upper Humla dialect (from Yari to Yalbang), the Lower Humla dialect (from Kermi to Kholsi to Tanggin), and the Eastern Humla dialect (from Burangse to Dojam). Attitudes towards the Limi dialect are the most positive. The intelligibility of the Limi dialect has the widest reach geographically. Most indicators show some cohesiveness among all the Tibetan speakers in Humla, but not strong. The language proficiency and vitality is high and the EGIDS level is correctly documented in the Ethnologue as being 6a (Vigorous). People seem interested in the possibility of learning to read and write their own language. The data suggests that it would be especially important to develop two products when creating oral materials. The two dialects that would be most helpful for this are the Limi dialect and the Eastern Humla dialect. However, it may be possible to develop one written standard that most people will be able to understand well. More research and discussion is needed.
सारांश नेपालको सुदूर उत्तर–पश्चिममा बोलिने हुम्लीन तिब्बती भाषा(हट)मा कमै मात्रामा शैक्षिक ध्यान पुगेको छ । यस प्रतिवेदनमा हुम्लाो जिल्ला को तिब्बती भाषा बोलिने समुदायमा संचालित भाषिक–सामाजिक अनुसन्धानबाट प्राप्त परिणामहरू प्रस्तुत गरिएका छन् । यस अनुसन्धानको प्रमुख लक्ष्य विशेष भाषिक क्षेत्रहरूको प्रारम्भिक स्थानको बारेमा बयान गर्नु तथा तिनीहरू बीचको सम्बन्धहरूबारे खोजी गर्नु हो । अन्य लक्ष्यहरू जनजातीय भाषिक पहिचानको अन्वेषण गर्ने, भाषिक सजीवता जाँच्ने र तथा समुदायहरूको बिकासका आकांक्षाहरूबारे जानकारी लिने हुन् । सन् २०१२ र २०१३ मा तथ्याङ्क संकलनका लागि तीनवटा फिल्ड्–भ्रमणहरू(ट्रिप) सम्पन्न गरिएका थिए । यी ट्रिपहरूका अवसरहरूमा सातवटा सामाजिक—भाषिक औजारहरू प्रयोगमा ल्याइएका थिए । यी औजारहरू, शब्दसूचीहरू,अनौपचारिक अन्तर्वार्ताहरू, ज्ञानवर्धक भित्रका प्रश्नावलीहरू, टेपमा भरिएका कथाका प्रश्नहरू, पर्यवेक्षण तालिका तथा दुइटा सहभागीमूलक तरिकाका औजारहरू अर्थात स्थानविशेषको भाषाको नक्शाङ्कन तथा स्वीकारजन्य सोधपुछहरू थिए । यस अनुसन्धानमा यस्तो पाइयो कि हुम्लाज जिल्लााका तिब्बती भाषा बोल्ने गाउँहरूका फरक फरक बोलीहरूका किसिमहरूलाई एउटै भाषाका स्थानविशेषको बोलीको रुपमा हेरिनुपर्छ । पहिचान गरिएका स्थान विशेषका बोलीहरू, अर्थात लिमीको बोली (तिल्, हाल्जी र जाङ्ग),उपल्लोल हुम्लालको बोली (यारीदेखि यालबाङ्गसम्म), तल्लो, हुम्ला को बोली (केर्मीबाट खोल्सी र ताङ्गगीनसम्म), तथा पूर्वी हुम्ला को बोली (बुराङ्गसेबाट दोजामसम्म) हुन् । लिमी बोली तर्फको झुकाव (मनोबृत्ति) सबभन्दा सकारात्मक छ । लिमी बोलीको बोधगम्यताको भौगोलिक पहुँच सबभन्दा फराकिलो छ अर्थात यसको पहुँचले धेरै ठाउँ ओगटेको छ । धेरै परिसूचकहरूले हुम्ला्का सबै तिब्बती बोल्नेहरू बीचमा कुनै किसिमको सम्बन्ध भएको तर त्यति बलियो नभएको देखाउँछ । भाषिक प्रवीणता तथा सजीवता उच्च छ र मानवशास्त्रमा EGIDS तह ६क (भीषण) भएको कुरा यथार्थरुपमा उल्लेबख गरिएको छ । त्यहाँका मानिसहरूको आफ्नो भाषामा लेख्न र पढ्न सिक्ने अभिरुची भएको देखिन्छ । अत्याधिक संख्याका मानिसहरूलाई दुइवटा विकास परियोजनाहरूद्वारा सेवा पुर्यारउनु सकिन्छ । भाषा बिकास कार्यक्रम लिखित सामग्रीहरू र साक्षारताद्वारा शुरु गर्ने प्रयास गर्न सकिन्छ । त्यस अवस्थासम्म पुग्नका लागि समुदायहरूद्वारा विकासको मौखिक रुपलाई ग्रहण गर्नेछन् । यी कुराहरूले समुदायहरूको हिज्जे लेखन कार्यको विकास गर्ने आकांक्षाहरूलाई सशक्त पार्न र साक्षारता कार्यक्रम तथा बहुभाषिक शिक्षा प्रयास शुरु गर्न सक्छ ।
Contributor (author):Vries, Klaas de
Contributor (researcher):Greninger, David
Eichentopf, Stephanie
Eppele, John
Contributor (translator):Bhote, Nurpu
Bahadur Rawat, Than
Date (W3CDTF):2014
Description (URI):http://www.sil.org/resources/archives/58445
Extent:iv, 208 pages
Has Part (URI):oai:sil.org:58912
oai:sil.org:58819
oai:sil.org:58816
Identifier (URI):http://www.sil.org/resources/archives/58445
Language:English
Nepali (individual language)
Language (ISO639):eng
npi
Spatial Coverage (ISO3166):NP
Subject:Humla language
Survey; sociolinguistic survey; Nepal; Humla survey
Subject (ISO639):hut
Type (DCMI):Text
StillImage
Dataset

OLAC Info

Archive:  SIL Language and Culture Archives
Description:  http://www.language-archives.org/archive/sil.org
GetRecord:  OAI-PMH request for OLAC format
GetRecord:  Pre-generated XML file

OAI Info

OaiIdentifier:  oai:sil.org:58445
DateStamp:  2013-04-27
GetRecord:  OAI-PMH request for simple DC format

Search Info

Citation: Vries, Klaas de. 2014. SIL Language and Culture Archives.
Terms: area_Asia area_Europe country_GB country_NP dcmi_Dataset dcmi_StillImage dcmi_Text iso639_eng iso639_hut iso639_npi

Inferred Metadata

Country: Nepal
Area: Asia


http://www.language-archives.org/item.php/oai:sil.org:58445
Up-to-date as of: Mon Jun 15 5:28:44 EDT 2015